Hari ni aku rasa betol2 jadi pekerja yg amat bedidikasi huhu. Bayangkan aku smpi TAK SEMPAT NAK MAKAN keh arini. Uwaaaaaaaa tak penah tejadi dlm kamus idopku. Org lain tah2 da biasa la kan tapi aku mmg nehi kabi nehi tak penah bz smpi tak makan. Sangat sedey. Sampai2 jek opish bos besor panggil masuk bilik dia (ni yg susah gak bilik pan bilik bos). Pastu pok pek pok pek da smpi 925 camtu. Tu pun dia stop sbb dia nak pi meeting. Aku pun legala terus masuk bilik nak makan bekal yg aku bwk. Da la arini aku bwk laksa = mama aku siap mai umah smlm masakkan utk aku, pastu mlm terus balik sbb atok tgl sorang + dia nak jumpa Adam la jugak sebenanya. Tapi sgt teharu okeh sifat keibuan yg tidak mengenal penat itu. Bebalik kepada cite sedih aku td, aku baruuu jek nak duduk PA bos mai kata bos ajak masuk skali meeting. Dushhh aku pun minom air sket terus pi bilik meeting. Sebenanya time tu mata aku da bepina2, bila pandang org pun nampak mcm cahaya2 gtu ala2 nak pitam. Aku mintak akak PA tu minyak kapak, aku sapu sedas dua kat pale. Kompom org lam bilik meeting tu bau. Lantak ar kan dr aku pengsan. Sebenanya aku ni dah biasa mkn pagi2, makan berat lak tu. Paling koman bihun sup, tu yg bila tak makan jd bepinau semcm.
Nak dijadikan cite meeting tu ramai lak yg mai dr 6 org jd 14 org. Sume laki aku seko jek poms bley? So makanan yg derang order tak cukop la plak. Aku yg memula da cop siap2 mihun ngan kueh tu tepaksala mendahulukan tetamu. Sedey tau tak. Nak tambah order kafe tu da taleh amik sbb da last minute. So akak PA tu amik inisiatif bancuh sendirik air n bawak masuk sepinggan biskut. Lega la skit, aku nampak jek biskut tu rasa mcm nampak KFC. Punyala lapa. Tgu punya tgu da dekat sejam meeting brla bos aku tu teringat nak pelawa sume minom. Aduhaii... sabo jek. Sepanjang sejan tu yg lawaknya perot aku bunyik kuat tak hengat okeh. mcm2 bunyik lak tu. Yg paling kuat mcm bunyik kentot, tah2 brader sebelah tu ingat aku kentot hahha. Mmg lapar to the max. Aku tgk jam da kul 11++, patutpun mcm2 bunyik perot aku. Bila dia kata sila minom tu jek aku rasa aku la org petama pi cekau biskut tu. Dalam 4-5 keping gak la aku baham huhu. Siap cicah ngan air lagik nak kasik sedap. Abih meeting da dekat kul 12 kot. Aku rasa tiap kali meeting yg aku attend mesti bos pekenalkan aku sbgi kontek person. Lepas ni kalah artis la aku nak jawab telipon huhu.
Aku pun masuk balik bilik dgn harapan nak menjamah laksa ku itu. Bila bukak ayarkkk da kembang keh :( (sbb silap aku pi campo siap2 kuah) mana la tau nak kene masuk meeting kan huhu. Sedey gila but still blh makan la, rasa pun still sedap. Aku baru jek suap 3-4 sudu akak PA tu kol. Aku skang mmg horror kalau npk dia mai bilik aku or dia kol, kompom bos panggil. Dugaan aku tepat skali dia panggil lagiiiiiiiiiiiiiii huhuhu. Hmmm itula yg tejadi aku rasa smpi la kul 3++ aku tepaksa benti wat keje sbb nak solat.
Arini mmg dugaan sungguh ar. Esok aku nak mai pagi2 makan siap2. Nak kunci pintu hehhe. Salaha ku jugak kan sapa suh ingat diri tu masih kat MOA, leh belenggang kangkung. Skang ngan keje2 aku yg belambak mcm ni mmg kene cargassssssssssssssssss!!!! Bantulah hambamu ini Ya Allah... U go girlllllllll
My Baby u..











